Communiceren in gemeenteland is ook uitdaging
Op 12 februari jl. vond de laatste raadsvergadering vóór de verkiezingen plaats. In deze laatste raadsvergadering kwam het vaststellen van een zoveelste visie aan de orde.
Woon-welzijn-zorgvisie
De kern van de woon-welzijn-zorgvisie laat zich het beste samenvatten als de wens van het gemeentebestuur om te zorgen dat iedereen – ook in de toekomst – prettig kan blijven leven en wonen, zo zelfstandig mogelijk en passend bij hun situatie. Daar is niets mis mee. Het wordt alleen spannender, als het college als basisargument aanvoert dat de wens van de inwoner leidend is in deze visie. De vraag is dan: Wat weten wij van de inwoner? Het antwoord hierop was dat dit nog wordt uitgewerkt. Het document was slechts een looprichting. De volgende raad lost het maar op.
Participatie vergt andere vaardigheden
Het blijkt steeds weer dat dit college weinig kaas heeft gegeten van een grondige toepassing van participatie. Participatie betekent dat burgers betrokken worden bij het meedenken, meebepalen en dus meedoen aan het plannen van besluiten, die burgers aangaan. Het is een onderdeel van de communicatie dialoog tussen bestuurder en inwoners. Dat vereist communicatieve vaardigheden EN procesinzicht bij het bestuur om de behoeften en wensen van de inwoners te verwerken in een beslisstuk. Nu lezen wij in het raadsvoorstel dat de voorgelegde woon-welzijn-zorgvisie niet alleen richtinggevend is, maar zelfs kaderstellend. De boel is dus alweer dichtgetimmerd.
De kwestie “Van Immerseelstraat”
Voor nog een voorbeeld blijven we in dezelfde raadsvergadering. De bewoners aan de Van Immerseelstraat in Loon op Zand kunnen meepraten over participatie. Het herstructureren van de straat bracht met zich mee dat alle Esdoorns moesten worden gekapt. Daarover is op enig moment overleg met de wethouder geweest. De zeer betrokken buurt verkeerde in de veronderstelling na dit gesprek dat er hoop was om de prachtige bomen te behouden. Lange tijd hoorden zij niets, totdat een aannemer in de straat aanstalten maakte om te gaan kappen. De verontwaardiging was groot, enerzijds omdat de bewoners van niets wisten en anderzijds omdat de kapvergunning nog niet eens was afgegeven. Toekomstig KLM was ter plekke en heeft vastgesteld dat bewoners zich vooral niet serieus voelen genomen. Een typisch voorbeeld van dat participatie nog niet hoog is aangeschreven in ons bestuurlijk handelen. Dan is het waarschijnlijk toch tijd voor verkiezingen.
Fractie Toekomstig KLM, Arno Coomans & Maikel van der Velden & Marten Kr
